Pablo Quaderno®

Oops~

Wed, 15 May 2013 15:29:18 +0800

Bago ko tuluyang iwan ang blog kong ito. Sasabihin ko muna na nagpalit na ako ng career. xD Pero baka, iwanan ko na rin ‘yung isa ko pang blog na ‘yun. Hehe.. Hindi na rin po pala ako Anon lately.

So, paano? Paalam at magandang hapon, ako po pala si Karl Marx.

...

Wed, 15 May 2013 14:52:03 +0800

At dahil kasalukuyan kayong nagkakagulo, sasamantalahin ko ang pagkakataon. Nais ko nang magpaalam. Iiwan ko na ang mundo ng pagsusulat. Hindi ko na sasabihin ang dahilan. Hindi na rin ako magpapaliwanag. Hindi rin naman ‘to mababasa. Haha~

And to wrap it up, i will miss all of you here. Di ko na po bubuksan ang blog na ‘to. Di ko rin alam kung magbabalik pa ‘ko. So.. ayun. Bye guys~

Hi~ Anong meron??

Wed, 15 May 2013 14:42:45 +0800

Nawala lang ako dito may gulo na? Haha~

VenusSaved me from boredom.Betty Go Belmonte (funshoot) Note:...

Wed, 15 May 2013 14:39:07 +0800

Venus
Saved me from boredom.
Betty Go Belmonte (funshoot)

Note: This video is incredibly short. Duh?

tastingthestar: Maraming salamat kay Kuya Pablo Quaderno sa...

Fri, 05 Apr 2013 12:24:01 +0800

tastingthestar:

Maraming salamat kay Kuya Pablo Quaderno sa t-shirt :-)

hehe.. ngayon ko lang nakita. :)

Photo

Fri, 05 Apr 2013 10:59:00 +0800

NANGYARI NA! HEKSAYTED NA ‘KO! ISANG TAON NA KAME! HAHA!...

Wed, 27 Feb 2013 21:10:00 +0800

NANGYARI NA! HEKSAYTED NA ‘KO! ISANG TAON NA KAME! HAHA! AKALAIN MO ‘YUN?!

Walang Tinta.

Thu, 21 Feb 2013 13:39:00 +0800

Ang pakiramdam ko ngayon ay parang… Alam mo yung… Sino nga bang di pa nakararanas ng… Narito ako ngayon… Tangina!

Hindi ko na alam kung paano magsisimula tuwing sinusubukan kong magsulat ulit. Ang dami kong gustong ikwento. Ang dami-dami kong gustong sabihin, pero ewan ko ba. Nabawasan na ang silakbo. Nauubos na yata ang giit sa pag-sulat. Nakakalungkot isipin na ganito lang matatapos ang sinimulan ko. Pero.. siguro naman ay pansamantala lamang ang lahat. nakakapanibago lang na wala na ang dati. Hindi ko na nagagawa ang dati kong nakasanayan, pero dahil naman doon ay nakagagawa ako ng marami pang bago. Sana nga lang ay nagagawa ko rin ‘yung mga bagay nagagawa ko noon. Hay.. kasakiman ba talaga ang isipin ko ‘yun? Di naman siguro. Nawawalan na nga yata talaga ako ng tinta. Nauubusan na ko ng ideya. Syet!

WATTPAD.

Wed, 20 Feb 2013 11:18:45 +0800

WATTPAD.:

Anyone? :))

A psychologist walked around a room while teaching stress...

Tue, 19 Feb 2013 17:22:00 +0800

A psychologist walked around a room while teaching stress management to an audience. As she raised a glass of water, everyone expected they’d be asked the “half empty or half full” question. Instead, with a smile on her face, she inquired: “How heavy is this glass of water?”

Answers called out ranged from 8 oz. to 20 oz.

She replied, “The absolute weight doesn’t matter. It depends on how long I hold it. If I hold it for a minute, it’s not a problem. If I hold it for an hour, I’ll have an ache in my arm. If I hold it for a day, my arm will feel numb and paralyzed. In each case, the weight of the glass doesn’t change, but the longer I hold it, the heavier it becomes.” She continued, “The stresses and worries in life are like that glass of water. Think about them for a while and nothing happens. Think about them a bit longer and they begin to hurt. And if you think about them all day long, you will feel paralyzed – incapable of doing anything.”

It’s important to remember to let go of your stresses. As early in the evening as you can, put all your burdens down. Don’t carry them through the evening and into the night. Remember to put the glass down!

CS Lewis: To love at all (x)

Fri, 15 Feb 2013 11:16:00 +0800

CS Lewis: To love at all (x)

Blog Mo, Ipasuot Mo 1ST ANNIVERSARY SABAK - Meeting Updates

Tue, 12 Feb 2013 12:14:27 +0800

Blog Mo, Ipasuot Mo 1ST ANNIVERSARY SABAK - Meeting Updates:

basa-basa rin kapag may time. :)

“A cigarette is the perfect type of a perfect pleasure. It is...

Tue, 12 Feb 2013 12:03:57 +0800

“A cigarette is the perfect type of a perfect pleasure. It is exquisite, and it leaves one unsatisfied. What more can one want?” - Oscar Wilde

zealouszia replied to your photo: Tara! Hihi.. :) bakit hindi ko masearch. >.< Ano po ang di...

Tue, 12 Feb 2013 11:30:18 +0800

zealouszia replied to your photo: Tara! Hihi.. :)

bakit hindi ko masearch. >.<

Ano po ang di mo masearch?? :)

Tara! Hihi.. :)

Mon, 11 Feb 2013 09:37:15 +0800

Tara! Hihi.. :)

MOTH Outdoors: Rebond mo lang pala ako. (The Mt. Maculot Hike)

Mon, 11 Feb 2013 09:30:00 +0800

Kamakailan lang, nabanggit ko na umakyat kami ng bundok. Niyaya kasi ako ng isang tropa sa blog. Itago na lang natin siya sa pangalang Reymart Milla. Sa Cuenca, Batangas ‘yun.. Mt. Maculot ang pangalan ng bundok. Bago kami umakyat, nakaramdam ako ng matinding pananabik, syempre unang beses ko pa lang aakyat ng bundok eh. Bumili pa ‘ko ng bag na gagamitin kasi nasira ‘yung bag ko mga ilang araw bago ang araw ng akyat, Ok sige.. gabi ng akyat. inadalhan lang ako ng mensahe nitong si Reymart ng listahan ng kinakailangang dalhin na nakumpleto ko naman.

Ayun na, nagkita kami sa bahay ng isa pang tropa sa blog na itago na lang natin sa pangalang John Partick Enriquez, isang gabi bago ang akyat. Doon kami nakitulog sa bahay nila kasama ang isa pang tropa na itago rin natin sa pangalang Czarina Abergas. Napagpasyahan kong sumamang makitulog dahil mahirap nga naman kasi kung mahaba pa ang biyahe ko papunta tapos diretchong aakyat pa. Taga-Maynila kaya ako, kumusta naman di ba?

Day 1

Dumating ang gabi ng akyat. Nagkita kita kami sa harap ng Robinsons Dasmariñas. Siguro mga 6PM kami dumating doon. Naroon na ang dalawa pa naming kasama. Ang aga nilang dumating, sakto sa 5PM na call-time. Nakita ko ang dala nilang bag. Ang lalaki, samantalang ‘yung sa’kin parang mag-aawting lang. Medyo nahiya tuloy ako kasi mukhang sanay na silang lahat umakyat ng bundok maliban sa’min ni Czarina(pareho kami na unang sabak pa lamang sa hiking). Mga ilang oras pa kaming naghintay para sa iba naming makakasama. Nang dumating sila, ambanges! Nakapangbahay lang. Walang bitbit kundi bag na mas maliit pa sa bag ko. Hehe.. Asteeg!

Nagpaalam sila na mamimili ng mga dadalhin. Inisip ko tuloy kung saan nila ilalagay ang mga mabibili nila dahil mukhang sa dala nilang bag eh.. brief at isang pares na tshirt lang ang kasya. Nang makabalik sila, tama nga ang hinala ko. Walang paglalagyan ang napamili nila. Pero handa naman yata silang bitbitin ‘yun ng naka supot lang. Iniisip ko noon na baka mahirapan silang umakyat dahil sa bitbit na supot. Di kasi malaya ang kamay mo kung sakaling may kailangan kang sabitan o kung ano man. Pero hinayaan ko na lang.. alam naman nila siguro ang pinapasok nila.

So ayun na nga.. sumakay kami ng van pa-Cuenca ng mga 7:30PM. Kinontrata na namin ‘yung van para ihatid kame sa jump-off. Nakarating kame ng 9PM yata. Di na ‘ko sigurado kasi masyado akong na-eksayt sa pag-akyat. Naghanda kame. Unang-una sa paghahanda syempre ay ang piktyur-piktyur! :) Tapos, pahid ng pantaboy ng lamok at kung anu-ano pang shits. Nang matapos ang lahat ng paghahanda ay nagsimula na kaming umakyat.

Di nagtagal, nagsimula na rin kaming umakyat.. siguro mga 1/5 ng lakad ay patag at sementado pa. Nagtataka nga ako kasi mukhang di naman talaga kami umaakyat; imagine Antipolo. Nagulat na lang ako ng biglang tumambad sa mukha ko ang batuhan. Rough-road na.. medyo parang bundok na ang trail. Dahan-dahang kumipot ang daan. Pagkipot lang ang dahan-dahan, kasi ‘yung pagtarik biglaan. Biglang tumaas ang lupa na dapat tapakan. Sumikip ang daan pero ayos lang.. medyo masakit lang sa balikat kasi walang foam ‘yung strap ng bag ko; kahit naman kasi maliit lang ‘yun.. apat na litro pa rin na tubig ang laman.

Habang nasa trail/daan paakyat, kanya-kanya lang sila ng trip. May mga nagkukwentuhan, nagyoyosi, kaen ng kaen at nagtatatakbo. May isa pa nga na habang nasa trail may kausap sa fone.

Isang oras ang dumaan. Nakakapagod na. Halos lahat ng pwedeng upuan naupuan namin. Mabuti na lamang at may mga katugang madaraanan sa trail. Ang hirap pala sabi ko sa sarili ko. Ano nga ba ang pumasok sa isip ko at nagsimula akong umakyat ng bundok? Ang hirap-hirap kaya. Sobrang nakakapagod! At isa pa, slightly acrophobic/climacophobic kaya ako. Grabe lang takot ko!

Tapos, napatingin ako kay Reymart.
Hirap na hirap eh.

Ikaw ba naman kasi ang bumuhat ng 9L na tubig at isang linggo mong damit, plus pagkaen at kung anu-ano pa; di ka kaya mapapagod? Ang yabang pa eh.. siya daw ang magbubuhat ng kamera ko. Hayun.. hirap na hirap.

Pero dahil mabait naman ako, kinuha ko na ‘yung kamera sa kanya. Masama sa loob ko ‘yun Reymart. Hahaha! Tapos, nakipagpalit ng bag sa kanya si Jervi(isa sa mga kasama namin) para matulungan siya. Kayang kaya naman ni Jervi ‘yung bag. Kasi konting lakad na lang camp na eh. Sabi niya pagtapak sa Campsite: “Tangina, di na ko uulit!” Hahaha! Penitensiya eh..

Ang daming tao sa camp ng gabing ‘yun. May mga naglalasing na, may mga nagluluto ng pagkaen, may maglalasing pa lang at may mukhang kanina pa lasing. Naghanap sila ng pagtatayuan ng tent. May nakita naman sila. kaso daanan yata ‘yun kasi pag-gising namin sa umaga maraming mga ser at ma’am na dumaraan. Ayun.. matapos makatayo ng tent ay nagluto na sila ng sunog na kanin, nagbukas ng de’lata at pagkatapos ay nag-inuman. Ang saya kahit ganoon lang. Nagkataguan pa nga ng lemon(pulutan; sosyal kame.. tequila ang iniinom eh.) na nabuko ni Yna. Hahaha! Nang malasing kanya-kanyang pwesto na ng tulog.

Day 2

Nagising kame ng mga ala ‘sais ng umaga (6AM). Nagluluto na sila noon ng lomi. Nakikaen ako kasi masiba ako. Bakit ba? Gutom eh..

Pagkatapos kumaen, wala nang toothbrush-toothbrush, larga na ulet papuntang Rockies. ‘yun ‘yung challenge sa’kin non. Umaga na kasi kaya kitang-kita ko ang lalaglagan ko kapag nagkamali ako. “Tangina!” agad ang nasabi ‘ko ke aga-aga. Pero syempre, dahil naroon na ‘ko at sabi nga nila; face your fears. Tumuloy pa ‘rin ako. Pag-akyat sa tuktok ng Rockies. Namangha ako sa ganda ng view. Masasabi kong sulit naman ang pagod kahit na takot na takot ako sa matataas na lugar.

Hehe.. Anong nangyari nang maka-akyat kame sa tuktok ng Rockies? May pinuntahan silang mga buwis-buhay na parte ng bundok at piktyur-piktyur syempre. CAMWHORE kaming lahat eh.

Heto ang sampol ng mga piktyur namin dun:

At pagkatapos ng lahat, edi bumaba. Naligo at kumaen ng Lowi(Lomi). At dahil tanga ako.. naiwan ko ‘yung cellphone ko sa kinainan namin. Nakababa na kame ng maalala ‘ko kaya umakyat na naman ako para ‘kuhanin. Hehe..

Naked Photography.

Tue, 05 Feb 2013 17:53:49 +0800

..isa sa mga bagay na di ko pa nasusubukan.

pityur-pityur din, kapag may taym.♥

Tue, 05 Feb 2013 17:44:12 +0800

pityur-pityur din, kapag may taym.♥

minsan litratista rin ako eh.. :)

Tue, 05 Feb 2013 17:40:34 +0800

minsan litratista rin ako eh.. :)

PORN.

Mon, 04 Feb 2013 16:01:12 +0800

PORN.